Δημόσιο For Ever!

Βιώματα – Αφηγήσεις Γεγονότων από την ‘’Ζωή’’ … όχι αυτήν που τα έχει με άλλον αλλά αυτήν που ζούμε με όλο μας το πάθος!

Αγαπημένο…Δημόσιο

Σήμερα κατέβηκα μετά από καιρό στο κέντρο της πόλης για δουλειά σε δημόσια υπηρεσία. Δεν θα αναφέρω κάτι που δεν ξέρετε. Πήγα λοιπόν στην υπηρεσία να πάρω το χαρτί που χρειαζόμουν, οφείλω να ομολογήσω χωρίς ιδιαίτερη ταλαιπωρία, όμως για άλλη μια φορά μου έκανε εντύπωση το πώς μου μίλησε ο «κολλητός φίλος» – υπάλληλος. Στον ενικό εξυπακούεται και με επιτακτικό ύφος εντολοδόχου. «Εσύ, έλα εδώ» μου φώναξε ενώ ήμουνα στην θέση αναμονής, με μια υπεροψία και μια νωχελικότητα λες και τον ενόχλησα. Να δηλώσω βέβαια, (κύριε Πρόεδρε) πως προηγουμένως τον είχα διακόψει από την συζήτηση που είχε με συνάδελφο του, για το που βρίσκεται ο καλύτερος προορισμός για τις καλοκαιρινές τους διακοπές.

Μετά από εμένα, είχε σειρά ένας έγχρωμος κύριος, μπορείτε να φανταστείτε το πώς του μίλησε και το πόσο γρήγορα τον έστειλε από τον Άνα στον Καΐάφα – δηλαδή από το ένα γραφείο στο άλλο μέχρι να πεις «ήμαρτον Θεέ μου». Σκεφτόμουν μετά τι να τον νοιάξει τον υπάλληλο μήπως θα τον επιπλήξει κανείς για συμπεριφορά του; Tο μεσημέρι θα είναι σπιτάκι του, μήνας μπαίνει μήνας βγαίνει θα παίρνει το μισθό του και αντί να είναι ευγνώμων για την εργασιακή θέση που κατέχει και να είναι μέσα στην ευγένεια προς τους πολίτες που εξυπηρετεί…οοόχι ακριβώς το αντίθετο! Δεδομένο για αυτόν αλλά και για τους περισσότερους υπαλλήλους του δημοσίου είναι μόνο η θέση τους και όχι οι καλοί τρόποι συμπεριφοράς και δεν μιλάμε για κάτι extreme παρά μόνο για τα στοιχειώδη.

 Συνέχισα τις δουλείες μου απολαμβάνοντας το κέντρο της πόλης και ανακαλύπτοντας χιλιάδες καινούργια μαγαζιά – καφέ μπαρ – εστιατόρια. Υπέροχη στοά στην Κομνηνών πριν την παραλιακή οδό, πανέμορφα μικρά καφέ σε διάφορα στενά του κέντρου, δροσερή και χαλαρωτική η οδός Χρυσοστόμου Σμύρνης  με τον φούρνο Μπακόλα σταθερή αξία. Η δε Λεωφόρος Νίκης το πρωί αληθινή μαγεία με τη θάλασσα γαλήνια, το τοπίο καθαρό, τα πλοία που σαλπάρουν, βαρκούλες που αρμενίζουν και πολύ κόσμο να πίνει καφέ νεαροί κυρίως ένεκα της ανεργίας.

Ζήλεψα πολύ, ήθελα να κάτσω στο ωραιότερο καφέ της παραλιακής σαν μην υπάρχει αύριο και να απολαύσω το καφεδάκι μου αλλά που τέτοια πολυτέλεια!

Μας κυνηγάνε υποχρεώσεις και ο χρόνος, αυτός ο άτιμος ο χρόνος! Που θα πάει θα γίνει σύμμαχος και αυτός κάποια στιγμή δεν μπορεί…

 

 

 

 

Η Φωτεινή Καρπούζα εργάστηκε στην εφημερίδα «Αγγελιοφόρο» και στα περιοδικά που εξέδιδε η εταιρεία ως υπεύθυνη επικοινωνίας στο τμήμα marketing και διαφήμισης.
Σήμερα εργάζεται στο στούντιο παραγωγής ραδιοφωνικών και τηλεοπτικών σποτ της επιχείρησης AUDIOART στην Θεσσαλονίκη.  Τηλέφωνο επικοινωνίας: 2310928787   web: https://www.audioart.gr

Share this article 'n spread the word...
Share on FacebookShare on Google+Tweet about this on TwitterShare on LinkedInPin on PinterestShare on TumblrShare on RedditDigg thisShare on StumbleUponShare on VKShare on XingEmail this to someone

Δεν Υπάρχουν Σχόλια